Zó zou het nieuwe eindexamen muziek eruit moeten zien…..

Auteur: Lars Bon | Foto: Samuël Wezer | 4 februari 2022

De kunstvakken in het voortgezet onderwijs gaan op de schop. Daarom organiseerde VLS een expertbijeenkomst waarin muziekdocenten konden sparren over de invulling van hun ideale muziek ‘nog nieuwere stijl’.

Oude stijl, nieuwe stijl. Het is de titel van de slechte soap waar muziekdocenten vijftien jaar geleden in terecht zijn gekomen. Wat plottwists en een cliffhanger verder, moet een door SLO in het leven geroepen werkgroep het verhaal nu definitief tot een goed einde gaan brengen. De kunstvakken krijgen hun eenduidige structuur weer terug en daarmee kan de oude-versus-nieuwe-stijldiscussie de ijskast in. Leerlingen blij, docenten stiekem nog blijer.

Dat de structuurherziening er gaat komen is duidelijk, maar hoe de kunstvakken inhoudelijk vorm gaan krijgen moet nog worden uitgedacht. Op donderdag 3 februari kwam daarom een dertigtal enthousiaste docenten, methodemakers en andere muzikale meedenkers bijeen om hierover te brainstormen. VLS-verenigingscoördinator Allerd van den Bremen zat deze vergadering voor, één lid van de SLO-werkgroep luisterde aandachtig mee.

In breakout rooms werden aanbevelingen uit eerder verschenen rapporten besproken, zoals het in 2012 uitgebrachte advies van de Verkenningscommissie Kunstvakken. Puntsgewijs gaven de groepsleden aan achter welke adviezen zij zich schaarden en over welke voorstellen zij twijfels hadden. Consensus hoefde er binnen een subgroep niet te komen. Nee, juist het verzamelen van zoveel mogelijk verschillende standpunten en ideeën stond centraal. En zo ontstond er al gauw een gezellig, maar bovenal inhoudelijk, online filosofisch café.

Op hoofdlijnen konden de meeste docenten elkaar vrij snel vinden. Bepaalde visies werden breed gedragen (‘er moet meer nadruk gelegd worden op de praktijk’), maar het was de uitwerking van die visies waar deelnemers het dan weer niet over eens konden worden. Het wel of niet invoeren van een centraal praktisch eindexamen (cpe), bijvoorbeeld. En het wel of niet gebruikmaken van examenthema’s voor het se en ce. ‘Een rem op de creativiteit van kinderen’, werd het genoemd. Een ander was van mening dat het juist tot ‘meer inhoudelijke verdieping’ zou leiden. Je begrijpt het al: daar zijn we in één Zoomsessie natuurlijk niet uitgekomen. En gelukkig hoefden we dat dus ook niet.

Naarmate de tijd verstreek, vulde de digitale tekentafel zich met hersenspinsels over syllabusherzieningen, individuele leertrajecten, het wat te doen met eindexamendomein C, de inhoud van andere kunstvakken zoals ckv, de aansluiting op het conservatorium en de rol die persoonsvorming en Bildung binnen het muziekonderwijs moeten krijgen.

De SLO-werkgroep vakkenstructuur kunstvakken gaat hier de komende maanden mee aan de slag. Er zal een voorstel geschreven worden m.b.t. de herziening van de kunstvakken in de bovenbouw. In juni zal de werkgroep haar adviezen delen met het ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschap (OCW). Vanaf dat moment is het aftellen geblazen tot het allerlaatste seizoen van OSNS. Zonder plottwists, zonder cliffhanger.

Lars Bon (1999) is vierdejaarsstudent Docent Muziek aan HKU Utrechts Conservatorium.

Foto voor VLS

Misschien vind je dit ook interessant

4e jaars student ODM bezocht de EAS conferentie in Belgrado

Andere kunstvormen in je muziekles

“Hoe jong ze ook zijn, muziek maken, dansen en theater zit er al in”